همان طور که چند روز پیش گفتم کتاب جدید خالد حسینی گران است. خبر جدید این که ترجمه ی قبلی از خانم بیتا کاظمی بود و اخیرا ترجمه ی مهدی غبرائی که احتمالا ترجمه ی بهتری هم هست به بازار آمده و ارزان تر هم هست(۲۰۰تومان کم تر!!!!!) ثالث این یکی را چاپ کرده. آقای غبرائی بادبادک باز را هم منتشر کرده بودند.

    امیدوارم از خواندنش لذت ببرید.

        امروز این حافظ نامه ی کاریکاتوری کار محمد ضیایی را دیدم. برای من که خیلی جالب بود. برای دیدن افتخار بدهید و این جا را کلیک کنید.

     مثال:  عاقلان نقطه پرگار وجودند ولي
              عشق داند كه در اين دايره سرگردانند

 (این عکس دیشب در یک بستنی فروشی گرفته شده. به خاطر کیفیتش ببخشید.)       

  به نظر من که از شریعتی است. اما به قول دوستم" اختلاف نسخه" است!!!!!

      كارت هاي خريد كتاب هم كه در دانشگاه ها عرضه شد تعداد محدودي داشت. به بعضي از دانشجويان هم كه خريدش را پيشنهاد مي كردي مي گفتند ما سال آخريم كتاب هايمان را خريده ايم. گويي بعد از فارغ التحصيلي خريد كتاب لازم نيست. در اين شرايط اگر اين افراد با ديدن جلد كتابي هم به صرافت خريد بيفتند با ديدن قيمتش فراري خواهند شد.

باز هم بايد گفت ما را ه خير تو اميد نيست  شر مرسان!

       { البته با اينكه دولت محترم شهادت داده لبنيات هم گران نشده اما من شير هم كه مي خرم نسبت به پارسال گران شده( اين هم از فوايد خوابگاهي بودن!) (اين همين جوري به عنوان پيام بازرگاني بود)}

      خلاصه اين كه هنوز بعضي از كتاب ها كه چاپ هاي قديمي تري دارند ارزانند. پيشنهاد من اين است كه فعلا هر كتابي از چاپ هاي قديم تر مي خواهيد بخريد. اين هم از دست مي رود.

روزه از خيمه ي ما دوش همي شد به شتاب

عيد فرخنده فراز آمد با جام شراب

قوم را گفتم چونيد شمايان به نبيد؟

همه گفتند صوابست صوابست صواب

چه توان كرد اگر روزه ز ما روي بتافت

نتوان گفت مر او را كه ز ما روي متاب

چه شود گر برود گو برود نيك خرام

رفتن او برهاند همگان را ز عذاب

روزه آزادي تن جويد او را چه كنم؟

چو اسيران نتوان بست مر او را به طناب

عيد بر ما مي آسوده، همي عرض كند

روزه ما را، به ترحم، چو بخيلان دهد آب

گر همه روي جهان زرد شد از زحمت او

شكر لله كه كنم سرخ رخ از باده ي ناب

گوشه ي ميكده از باده كنون بيني مست

مفتي شهر كه بد معتكف اندر محراب

مغزمان روزه ي پيوسته تبه كرد و بسوخت

بو كه با زير همي راست كند رود و رباب

به سر چنگ همي بركشد ابريشم چنگ

ما و اين عيد گرامي به سماع و مي ناب

       و البته این جریان تعطیلی را چند روز یک بار به مناسبت های مختلف داریم. انگار که در این دانشگاه قحطی تالار است...

      به یاد نمی آورم هیچ گاه با خیال آسوده به عبادت پرداخته باشم. همواره در این مواقع تا مرز جنون به هم  می ریزم. ذهنم  آن قدر  از سوال پر می شود  که چیزی نمانده تمام مغزم از سرم  بیرون  بریزد. گاهی ترجیح می دهم اصلا به این مراسم نپردازم اما...

      همواره می خواستم حداقل یک بار با آسودگی خیال عبادت کنم تا حداقل طعمش را بفهمم اما انگار هیچ گاه این طلسم شکسته نخواهد شد...