اما تازگی ها فهمیده ام گاهی چقدر لذت دارد ساعاتی را با چند دوست بگذرانی، کسانی را که دوست داری ببینی و یا حتی آشنایانی را که مدتهاست فراموششان کرده ای!

      اخیرا گاهی خودم را بزور می برم مهمانی یا بزور خودم را می نشانم تا دوستانش را ببیند. معمولا آخرش، خودم از من تشکر می کند به خاطر این اجبار.

                                            ما برای وصل کردن آمدیم...

گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله من                           آن که البته به جایی نرسد فریاد است

                                                                                                  از نمی دونم کی!!!

به چیزهای زیادی دل بسته ام. زیاد... خاطراتم را که مرور می کنم کتابهای زیادی می بینم. گاه نشریات هستند، گاه تفریحی خاص و گاه آدم ها. گاهی مکان ها دلبسته ام کرده اند و گاه زمانها و حتی شغلهایم...

اما پس از همه اینها فقط به یک چیز رسیده ام. ملال، ملال و ملال!

بارها آرزو کرده ام کاش تنها یک شادی پایدار داشته باشم، می دانم خیالی بیش نیست! عمیقا آرزو دارم این زندگی پر از ملال به پایان برسد! واقعا همه چیز دلم را زده! خسته ام. خسته خسته خسته!

هیچ چیز برایم نمانده! دانشگاه، درس، کتابها، تفریحات.... هرچه فکر می کنم دیگر عروسکهایم را دوست ندارم! اصلا...

فقط خسته ام. همین...